گل تگرگ

تو چشام اشکی نمونده

تو دلم حرفی ندارم

دیگه وقت رفتن

سفر دور و دراز

انتظار روز برفی

تو دلم داغ زده سرما

انتظار آفتاب گرم

تو دلم یخ زده اما

برف و بوران

ابر و بارون

چیکه چیکه

توی ناودون

روز ابری

روز سرما

انتظار روز برفی

یاد تو

من از صدای گریه تو به غربت بارون رسیدم

تو چشات باغ بارون زده دیدم

چشم تو هم رنگ یه باغ تو غربت غروب پاییز

مثل من از یه درد کهنه لبریز

با تو بوی کاهگل و خاک عطر کوچه باغ نمناک زنده می شه

با تو بوی خاک و بارون عطر ترمه و گلابتون زنده می شه

تو مثل شهر کوچیک من هنوز برام خاطره سازی

هنوزم قبله ی معصوم نمازی

تو مثل یاد بازی من تو کوچه های پیر و خاکی

هنوزم برای من عزیز و پاکی

با تو بودن

قصه من و غم تو

قصه ی گل و تگرگ

ترس بی تو زنده بودن

ترس لحظه های مرگ

ای برای با تو بودن

باید از بودن گذشتن

سر به بیداری گرفته

ذهن خواب آلوده ی من

همیشه میون قاب خالی درهای بسته

طرح اندام قشنگت پاک رویایی نشسته

کاش می شد چشمام ببینن

طرح اندام تو داره

زنده می شه جون می گیره

پا توی اتاق می ذاره

کاش می شد صدای پاهات

بپیچه تو گوش دالون

طرف دالون بگرده

سر آفتابگردونامون

کاش می شد دوباره باغچه

پر گلهای تو باشه

غنچه ی سفید مریم

با نوازش تو واشه

کاش می شد اما نمی شه

نمی شه بیای دوباره

نمی شه دستات تو گلدون

گلای مریم بذاره

کاش می شد اما نمی شه

این مرام روزگاره

رفتنت همیشگی بود

دیگه برگشتن نداره

غربت دل من

دل هیچکی مثل من غربت اینجارو نداره

دیگه حرفهای علاقه همه مردن تو دلم

مثل گنجشکهای بی لونه و بی جای محله

دیگه هیچ جا تو درختها جای من نیست که برم

با تو بودن خیلی وقته که گذشته

بی تو بودن مثل مهر سرنوشته

دیگه اسم تو رو هی زمزمه کردن

واسه من نه تو می شه نه فرقی داره

بارونه از سر شب همش می باره

تو گوشم داد می زنه همش می ناله

می گه هیشکی مثل من غربت اینجارو نداره

زندگی ارزش این همه اشکارو نداره