با تو بودن

قصه من و غم تو

قصه ی گل و تگرگ

ترس بی تو زنده بودن

ترس لحظه های مرگ

ای برای با تو بودن

باید از بودن گذشتن

سر به بیداری گرفته

ذهن خواب آلوده ی من

همیشه میون قاب خالی درهای بسته

طرح اندام قشنگت پاک رویایی نشسته

کاش می شد چشمام ببینن

طرح اندام تو داره

زنده می شه جون می گیره

پا توی اتاق می ذاره

کاش می شد صدای پاهات

بپیچه تو گوش دالون

طرف دالون بگرده

سر آفتابگردونامون

کاش می شد دوباره باغچه

پر گلهای تو باشه

غنچه ی سفید مریم

با نوازش تو واشه

کاش می شد اما نمی شه

نمی شه بیای دوباره

نمی شه دستات تو گلدون

گلای مریم بذاره

کاش می شد اما نمی شه

این مرام روزگاره

رفتنت همیشگی بود

دیگه برگشتن نداره